Blog

Blogs uit 2019. Blogs tonen van jaar -->  2013  2014  2015  2016  2017  2018  2019  


Pipo




19-05-2019
geplaatst door: Jack

Wat ik vandaag kwijt wil speelt zich niet alleen vandaag af maar ook deels op afgelopen dinsdag. Vooral wat er dinsdag is gebeurd houdt mij bezig. Ik heb toen iets mogen aanschouwen dat mij continue bezighoudt. Het hield me de laatste dagen juist bezig omdat ik dacht dat mijn blogs over hoe wij wielrenners ons moeten gedragen en kleden duidelijk genoeg zijn geweest. Het navrante is dat juist onze voorzitter op een flagrante manier mijn wijze lessen (mag ik dat zeggen?, ja dat mag ik zeggen) in de wind heeft geslagen. Niet alleen mijn blogs zijn leidend voor hoe men als wielrenner zich hoort te kleden, ook andere instituten hebben hier zo hun mening over en die komt aardig overeen met die van mij. Onze voorzitter vindt duidelijk van niet. Dat heeft hij dinsdag zeer expliciet laten zien. Ocharme.
Op dinsdag dacht ik, hier ga ik direct bij terugkomst thuis een blog over schrijven, werd me ook al gevraagd door deze en gene. Bij thuiskomst wilde ik het beperken tot een blog die alleen een titel had maar geen inhoud: pipo de clown. Nu is mijn stelregel dat ik alleen een blog schrijf als ik er een foto bij kan voegen en daar wringt de schoen, dan had ik een foto moeten plaatsen van iets waar ik van gruwel. Ik liet het dus maar even ‘hangen’. Maar na vandaag vind ik dat ik er iets van moet vinden en dit wereldkundig moet maken. Vandaag merkte Tom terecht op dat Laurens zijn benen wel eens zou kunnen scheren. Dat, was de bekende druppel. Benen met tabak en dat wat hij dinsdag heeft laten zien…. Genoeg reden voor deze blog. Dinsdag verscheen onze voorzitter….. als ik het mondeling zou vertellen zou ik nu een aarzeling hebben, ‘zou ik het echt doorvertellen?’, maar nu heb ik het al besloten, ik maak dit bekend, dinsdag verscheen onze voorzitter met een shirt van onze club met een broek met gele stukken erin! Geel! Met ons shirt erboven! Bedenk daarbij dat hij zichzelf ‘grensverleggend’ vindt en meldt dat het regelement vermeldt dat alleen tijdens de wekelijkse toertocht de clubkleding verplicht is. Daar kunnen wij als leden het helemaal mee eens zijn maar als men op deze wijze, als een pipo, gaat rondrijden met een deel van de clubkleding dan eis ik dat er een extra regel in het regelement komt waarin staat dat als men clubkleding draagt tijdens trainingsritjes van de Pedaleur ed. maar ook als men een solootje rijdt, men te allen tijde of de bijpassende kleding van de Pedaleur draagt of iets zwarts draagt. Ik zal het verzoek tot een extra regel wel insturen voor de volgende ledenvergadering.
Wat betreft het beenhaar: dat moet er af! Basta così. Dit geldt ook voor ene Frank, die vandaag niet aanwezig was maar deze wijze les wel ter harte moet nemen.
Wat heb ik nog meer te melden?
De Kartenspielerweg. Mensen denken dat we gaan zeggen dat we er eens een snok aan gaan geven. Naïef natuurlijk, Kartenspieler met de A-groep: knallen! Hetzij bij het opdraaien van de weg, hetzij bovenop de eerste helling, hetzij ergens anders maar gereden wordt er. Het punt waar dat begint, wordt natuurlijk niet van tevoren bepaald. We gaan wanneer we zin hebben. Iedereen mag mee en op het einde wachten we. Maar in geen geval gaan we aangeven van hier gaat het gebeuren. No way. Volgende keer geen gezeur, geen smoesjes. Het gebeurt daar: karretje aanpikken als je zin hebt! In juli zijn we er weer (D.V.).
Ik ben nu wel heel hard voor de voorzitter geweest maar hij had vandaag wel een mooi rondje dat hij goed geleid heeft. Mede dankzij de cursus die hij gisteren gevolgd heeft denk ik. Al ben ik het niet eens met het feit dat je moet zeggen dat er een paaltje staat als er een gat of put in de weg zou zitten. Daar kunnen we nog wel eens een keer over bomen. Mijn stelling is in ieder geval dat ik op een potentiële paal anders reageer dan op een put. Een paal aanrijden leidt tot een ongeval en dus reageer ik heftiger en een put durf ik wel door te rijden als de omstandigheden daarom vragen want een lekke band is niet zo erg als een gebroken sleutelbeen. We hebben het er nog wel eens over.
Voorzitter: dank voor de mooie rit en de goede begeleiding. Verzoek van mij mede namens vele anderen is om bovenstaande tekst ter harte te nemen :-)

O ja, omdat we vandaag lekker hebben gereden met een grote groep A’s: een foto van de mannen!


Berg en Dal

12-05-2019
geplaatst door: Dorien

Zondag 12 mei 2019: Ajax wint de landstitel, de volleyballers van Orion zijn ook kampioen geworden. Er zullen vandaag vele trotse moeders zijn op grootse kampioenen. Maar soms zijn er ook kleine kampioensmomentjes te vieren.

Deze zondag begint om 6:15, ik ben klaarwakker. Mijn maag krimpt al aan beetje samen. Honger? Nee niet echt, het zijn gewoon de zenuwen die opspelen. Vandaag staat Berg en Dal op de toerkalender. Ik heb de oude blogs er eens op nagelezen en volgens Wim Leunen moet dit de kroon op de toertochten van de Pedaleur zijn.
Tja, dan moet ik toch maar gaan. Zoiets wil je als kersvers C-lid natuurlijk niet missen.

Gelukkig is het prachtig weer, fris maar droog. En ik heb nieuwe schoenhoesjes, grote kans dat ik aan het eind van deze rit nog wel voel dat ik twee voeten heb in plaats van één zoals een paar weken geleden.
Herman is de chef vandaag en vol goede moed gaan we op weg naar Peeskes bult. Ik lach vrolijk (dat doe ik vaker) zelfs als we die rotbult opgaan. Als laatste kom ik boven maar zoals Tom Dumoulin gisteren na de tijdrit in de Giro zei: "Ik heb alles gegeven". Tevreden ben ik echter niet. Dat wordt flink oefenen deze zomer!

De tocht gaat verder en uiteindelijk komt het moment dat Herman roept: jongens leef je uit, de koffie wacht boven! We gaan de Oudekleefsebaan op net zoals een paar honderd andere wielrenners. Het blijkt dat vandaag de ronde van Nijmegen gereden wordt. Dat is dan weer gunstig voor mij want in die mierenhoop van wielrenners jong, oud of met flinke O-benen (volgens Edwin zijn dat postbodes) valt het niet zo op dat ik met een slakkengang naar boven kruip. Ik haal zelfs een paar jonge meiden in (geen idee hoeveel klimwerk die al gehad hebben maar het voelt toch goed). Een paar fanatiekelingen (petje af!) gaan nog door naar de oude Holleweg terwijl de meesten al genieten van koffie met taart en/of bonbons. Het is tenslotte moederdag!

De terugtocht gaat over een rommelige Waalbrug, dan rechtsaf de prachtige polder door en via het romantische pontje bij Pannerden in een stevig tempo naar Doetinchem. Het laatste stuk heb ik nog "rijdend windscherm" op links nodig maar terwijl ik dit schrijf heb ik toch ook een klein kampioensmomentje. Blij dat ik vandaag gegaan ben, Herman en alle C-rijders bedankt! Het was een prachtige en gezellige tocht. Mijn moederdag is geslaagd!


Glacialen & Nederrijnse Heuveltocht

08-05-2019
geplaatst door: Tom


Laat ik eerst beginnen met het feit dat me gisteren tijdens de avondtraining gevraagd werd waar mijn blog bleef. Sorry dat ik wat later ben, maar hierbij mijn blog:

Afgelopen zondag hebben we het jaarlijks terugkeerde rondje gefietst van tourclub RTC de Wildt uit Ulft. Het betrof de ‘Oude IJssel tocht’, tja die naam, waarom eigen de ‘Oude IJssel’ tocht….. ik heb de Oude IJssel afgelopen zondag niet één keer gezien. Niet zo gek ook, want hij ligt achter het clubhuis van RTC de Wildt. Er waren meer kritische geluiden uit het peloton betreft de naam van de rit. Ik stel dan ook voor om de naam te wijzigen in ‘Nederrijnse Heuveltocht’. Uiteraard ben ik de beroerdste niet en heb dan ook wat research* gedaan. Juridisch gezien voorzie ik geen problemen en kan de naamswijziging gewoon doorgevoerd worden. Ik zal het bestuur van RTC de Wildt dan ook inlichten en mijn bevindingen met hen delen.

Goed! Dan de rit…. Weinig noemenswaardig meegemaakt. We waren er vroeg bij vandaag, mijn wekker ging om 06.30 omdat we om 7.30 vanaf de Pedaleur vertrokken. Slaat natuurlijk nergens op, veel te vroeg! Wie heeft dat in de kalender gezet? Verder hadden we vandaag een gastrijder van WTC de Slinge, Hans-J Wisselink, aardig gast. Geen lekke banden, veel Duitse bochten, geen valpartijen, goed gebak in Kalkar, wat heuveltjes rondom de Xanter Staubachwallbogen en pfalzdorfer Höhenrand(toppen van rond de 75meter), beetje aan de koude kant voor de tijd van het jaar, maar verder was het gewoon een geslaagde rit. Ow ja Rick mocht geen gebak bestellen van de juffrouw achter de balie want volgens haar, had hij net al besteld haha.

Dan ga ik maar verder over de naam van de toertocht ‘Nederrijnse Heuveltocht’. Tijdens de rit hebben we mogen geniet van de heuvels in het Nederrijnse heuvelgebied. De Heuvels rondom Xanten, Kalkar, Kleve, Nijmegen en Montferland zijn ontstaan tijdens voorlaatste Saale-glaciaal. De stuwwallen in dit gebied zijn ontstaan door gletsjers en gletsjertongen die uit het noordoosten kwamen. De Heuvels van Montferland en Eltenberg vormden dus ooit een aangesloten stuwwal met de heuvels bij Kleve, Groesbeek en Nijmegen (met toppen van 90 tot 100 meter). De Rijn liep voor de Saalien anders hij liep ten zuiden van de stuwwallen, in het dal van de Niers op precies te zijn. Door de terugtrekkende gletsjers heeft de Rijn weer kans gezien om zijn liggen weer wat naar het noorden te verplaatsen. Hij brak door deze heuvelrug heen en ruimde delen ervan op. De overgebleven stuwwallen vormen nu een soort poort. De Gelderse Poort. Tot voor zover de geschiedenis van het prachtige fietsgebied van afgelopen zondag.

Bedankt voor de gezellig, smaakvolle en fijne rit. Tot volgende week, dan gaan we wat andere stuwwallen aandoen in en rondom Arnhem.



*Ik gebruik graag een keer wat Engelse in mijn blog, lekker populair en het bekt wel lekker. Annotatie: Jammer dat de Nederlandse taal zo verloedert! Voor een grammaticale hoogstandjes moet je bij Jack zijn. Hopelijk is hij er aankomende zondag weer bij, zodat hij de blog weer kan verzorgen.


Beenstukken




28-04-2019
geplaatst door: Jack

Vandaag was de dag van de mooie Achterhoekse landschappen met een heel klein, maar dan wel een heel heel klein stukje Twente èn van de slaperige dorpjes. Ik kan als import-Achterhoeker, na bijna twintig jaar hier wonen kan ik nog steeds niet fatsoenlijk høken zeggen, nog steeds heel erg genieten van het vlakke Achterhoekse landschap. Vlak daar houd ik van en met een beetje wind erbij wordt het dan een echt feest. Beide ingrediënten waren vandaag aanwezig.
Er waren vandaag wel wat zaken die de focus op het mooie coulisselandschap en de fraaie dorpjes èn de wind vertroebelden; zeg maar gerust wreed verstoorden. Beenstukken waren de voornaamste verstoorders maar vlak ook onvoorziene plaspauzes, haar, bevroren appeltaart en dus een extreem lange koffiepauze niet uit.
Beenstukken dus. Hebben we er één in ons midden die begin te zeuren dat hij teveel weerstand ondervindt van zijn beenstukken. Ik meen dat ik dit heerschap al een keer of tig met dat setje beenstukken heb zien rijden. Al die keren hoorde we geen overtogen woord maar vandaag kon hij bijkans over niets anders praten. Tijdens de pauze trok hij ze wel uit maar ik vermoed dat de grote sociale druk vanuit de groep, er werd gedreigd met een vermelding in de blog, hem deed besluiten om ze uit te trekken. Missie mislukt zou ik willen zeggen.
Het bleef echter niet bij dit ene paar beenstukken, integendeel, er was nog een lid van ons illustere gezelschap waar wij als pure stylisten een mening over hadden. Het ging om de kleur van de beenstukken, die dissoneerden op een hemeltergende manier met de rest van de Pedaleur tenue. Er werd ons toegezegd dat dit de laatste keer zou zijn dat wij dit affront zouden moeten aanschouwen. Ik hoop het echt want dit is toch moeilijk te verkroppen voor de puristen die wij zijn.
Haar moet ook nog besproken worden want ook haar, voornamelijk op de benen, verstoorde ook het wielergenot van vandaag. Er zijn nog steeds leden van de A-groep die, ongelooflijk maar waar, nog steeds met de volledige beharing op de benen rondfietsen. Anno 2019! Wielrennen is toch meer dan alleen maar een fiets met een krom stuur en een lycra-broek. We zeggen toch tegen collega’s, vrienden en volstrekt onbekenden dat we wielrenner zijn? Niet dat we fietser zijn. Fietsers hebben haar op de benen, wielrenners niet. Wielrenners zijn gesoigneerd en daar horen, ik kan er niets aan doen, geschoren benen bij. Maakt niet uit of men zegt of zelfs bewijst dat geschoren benen niet aerodynamischer zijn of dat het voor het vallen geen voordeel heeft bij het behandelen van eventuele schaafwonden, tabak op de benen ziet er gewoon niet uit. Een beetje ijdelheid kan geen kwaad heren.
Dan nog even over de man met bier: het waren er drie!


Een dijk van een rit




07-04-2019
geplaatst door: Wim Leunen

Herman had weer een mooie rit uitgezet,
maar liefst 26 leden deden er mee,
het was dan ook erg mooi BBQ/fietsweer.

Wel een beetje frisjes 's morgens, zo'n zes graden, maar 's middags weer tegen de twintig,
dus moest je je voor aanvang van de rit bedenken wat je aan zou doen:
sommige leden droegen een korte broek, ondergetekende driekwart, andere korte broek met beenstukken, noem maar op.

Tijdens de rit was het opvallend dat sommige automobilisten ons voorrang gaven bij oversteken, terwijl we ook het tegenover gestelde meemaakten, bijvoorbeeld een op de dijk luid toeterende, veel te hard tegemoet komende bestelbus, die we nauwelijks konden ontwijken.
Ik ben benieuwd wat de in mei geplande cursus voor wegkapiteins daarover zal leren.
In een groep rijden heeft mooie voordelen, zoals afwisselende routes en gezelligheid, het blijft ook extra opletten.

In de pauze bleek Dorien bleek jarig te zijn en dat hebben we luidkeels gevierd door haar uit volle borst toe te zingen,
een vrolijk gebaar, dat gaan we vast vaker doen.
Ik kan nog wat oefening gebruiken, ik zing volgens mij best hard maar nog niet al te zuiver.
Degenen die dat wel deden werden door Joop meteen uitgenodigd voor een lidmaatschap Gaanderens mannenkoor.
Met Joop erbij vast erg gezellig. Hij krijgt alweer praatjes dus het gaat een stuk beter, erg fijn om te zien.
Bedankt Theo voor de begeleiding van Joop naar zijn huidige goede conditie!

Het was dus erg gezellig bij De Raayhof in Pannerden.

Dorien trakteerde ons ook nog op een taartje,
Bedankt Dorien en een fijne verjaardag verder!

Het was ook erg fijn om weer twee nieuwe leden te verwelkomen,
welkom Mario en René!

En natuurlijk Herman bedankt voor de mooie rit en
goede begeleiding.


Openingsrit?

10-03-2019
geplaatst door: Jack

Het is wel heel makkelijk om vandaag alleen maar over de prestatie te schrijven van de 6 A-Pedaleurs die vandaag toch een stukje zijn gaan fietsen. Had makkelijk gekund want niet alleen de omstandigheden waren episch maar ook de beslissing van de 6 rijders was dat. Op het moment suprême, toen de beslissing werd genomen om vandaag te gaan rijden, regende het en ook de vooruitzichten waren niet rooskleurig. Integendeel, het zou de hele dag in meer of mindere mate gaan regenen dus de beslissing om te rijden was heroïsch. De 6 rijders vandaag mogen en moeten zich volgens regel 9 van de Velominati badass noemen. Om even een quote uit het ‘The Rules, the way of the cycling discipline’ aan te halen:
‘Riding in bad weather means you choose the bicycle over the comfort of the indoors. Riding in bad weather means you prefer engagement and intention to the safety of not taking a risk. Riding in bad weather means you are badass, period.’
Da’s weer duidelijk denk ik zo.
Dan de rit zelf: drie lekke banden! In deze omstandigheden! Bijna logisch dat je ze krijgt bij deze condities want nat maar het noodlot was ons vandaag toch wel enigszins slecht gezind. Drie lekke banden en iedere keer op dat moment dat je net je interne kachel weer op een acceptabele bedrijfstemperatuur hebt. Bij iedere stop afkoelen naar de omgevingstemperatuur en tijdens het afkoelproces jezelf realiseren dat één je vingers toch wel heel koud worden want ieders handschoenen waren ‘soaking wet’ zoals de Engelsen dat zeggen èn twee ook het besef dat bij het hervatten van de tocht het nog kouder zal gaan worden. Draagt allemaal bij aan het badass zijn maar als je al badass bent zijn er geen gradaties aan toe te voegen en dus zijn lekke banden niet een must in een badass-ride.
Ondanks dat wij zessen (Sandra, Rob, Rick, Bernard, Sebastiaan en ik) ballen hebben (dat durf ik hier gewoon neer te zetten), hebben we wel wat zitten klagen. Dat het nat was (maar dat was het ook; heel nat), dat het koud was (dat was het ook want ik heb 2graden C op mijn wahoo zien staan en dus met de regen erbij, betekent dat het koud was), dat spray van het achterwiel van je voorganger heel vervelend is (dat is het ook; zeker bij bril- en contactlensdragers), dat we onze fietsen weer schoon moeten maken want dat schrijven de Velominati ook voor, dat is regel 53: keep your kit clean and new (dat was ook zeker nodig na deze rit) en dat we koffie en taart wilden maar dat dit vanwege de voorgaande klachten (verrekte koud en nat en daarom met een grote behoefte aan een warme douche) en de afstand van de rit niet kon (want sub 100). Gelukkig bevinden wij ons in goed gezelschap want ook de grote Eddy wilde wel eens klagen maar net als hij (dit is eigenlijk regel 5a) zijn wij toch gaan rijden. Hij won dan hele grote koersen, wij reden vandaag wat door de Achterhoek maar daar gaat het niet om, het gaat om het feit dat we gereden hebben. Basta!