Zoals beloofd kom ik terug op het ouder worden en de wattages. 

Als je zoals ik weet waar Abraham de mosterd haalt want de obligate pop die overgang van jongen naar man markeert stond reeds voor mijn huis, dan ga je bij jezelf zo af en toe na of de tand des tijds al grip heeft op de sportieve prestaties. Die aandacht wordt gevoed door het feit dat andere, met ouder worden gerelateerde ongemakken, zich al hebben voorgedaan. Zo heb ik toch echt wel een leesbril nodig en mijn haar ben ik al eeuwen kwijt en bovendien is mijn baard al aardig grijs. Aanwijzingen die me doen prakkiseren of er nog andere lichamelijke malheur voelbaar of aanstaande is. De belangrijkste voor een wielrenner is natuurlijk of je FTP nog op orde is.  Even een korte cursus FTP: FTP is het gemiddelde aantal watt aan vermogen dat een renner gedurende een uur kan volhouden. Wat je dan zou willen weten; zou mijn FTP nog zo zijn als toen ik een twintiger was en in de bloei van mijn leven was. Toen ik twintiger was bestond FTP helemaal niet. We reden op gevoel, zonder helm, korte sokjes, flapperende shirts, Indurain won de Tour, ik reed op een colnago super met campagnolo delta-remmen, ik werd tweede in de ronde van Koewacht, die tijd dus. Geen FTP dus, geen vergelijkingsmateriaal, helaas! 

Wat dan, hoe vergelijken we jonge Jack met Jack die Abraham in de ogen heeft gekeken? Het gerenommeerde wetenschappelijk blad, “Journal of sport, science and medicine”, één van mijn persoonlijke favorieten – ik neem aan van jou ook – waar ik mag graag ‘s avonds wat in mag grasduinen, biedt uitkomst. Ik las recent een artikel in dit journal waar het lichamelijk verval, de teloorgang van van de sportieve prestaties beschreven werden. Wat blijkt? Bij een man gaat het vermogen, na zijn dertigste, per jaar en per kilogram lichaamsgewicht 0.044 watt omlaag!  Dat is verschrikkelijk! Dat is verwoestend! Dat is oneerlijk!  Reken maar uit. Weeg je 75 kg dan ga je er per jaar 3.3 watt op achteruit. 3.3!!! Nu weeg ik iets minder dan 75 maar 3 watt per jaar ben ik toch wel kwijt. Heb ik net gedeeld dat ik Abraham gezien heb dus ben ik sinds mijn glorietijden toch meer dan 60 watt van mijn FTP kwijtgeraakt. Uit eerdere wetenschappelijke artikelen begreep ik dat ik zo’n 40 à 50 watt kwijt was maar the journal of sports, science and medicine heeft mij doen inzien dat het verval astronomische proporties heeft aangenomen. Verlies aan haar en leesbril-behoefte vallen hierbij in het niets. Ach en wee, arme ik. 

Zijn er dan nog lichtpuntjes? Zijn er nog redenen om uit bed te komen? Jawel! Bedenk dat als je in je 6e decennium zit, je in je toptijden dus zomaar 60 watt meer te verstampen had. Dat betekent dat die broekies van nu eigenlijk helemaal niet zo goed zijn. Dat als wij, vijftigers, onze 60 watt erbij zouden krijgen, we de klinkers uit de straat zouden rijden en die broekies compleet de vernieling in zouden rijden. Een wedstrijdlicentie zou niet meer dan normaal zijn.     

Niet om anoniem mee te rijden maar om top-competitie te rijden en waarschijnlijk te winnen. Dat niveau zijn wij oude rotten eigenlijk dus. 

Voor de enigszins zwaardere rijders ( ik noem geen namen) is dit verhaal nog veel erger. Meer kilo’s maakt het verlies alleen maar groter! Het leven is hard. Life is a bitch and then you die. 

Hopelijk schrijf ik volgende keer een leuker stukje.